پورتال اندیشمندان علوم انسانی و اسلامی ::thinkers.tebyan.net
اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً.

Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 21670
تعداد بازدید : 2337

شب بودوصداي خسته اي پيدا بود

شب بودوصداي خسته اي پيدا بود

گويي به اميد دلبري شيدا بود


چشمان همه خسته ويكي بيداراست

اوعاشق سرگشته وبي پروابود

شب بودوصداي خسته اي پيدا بود         

       گويي به اميد دلبري شيدا بود

 

چشمان همه خسته ويكي بيداراست            

   اوعاشق سرگشته وبي پروابود

 

مادر همه شب ياد پسربرلب بود                 

  يك منتظر پسريكي يكي بابابود

 

اودادپسرهاي گلش رابه رهي                 

    آن ره همه در زمزمه زهرا بود

 

داداش و دوفرزند فدايي كرده                     

  او اسوه گلي ززينب كبري بود

 

مادرسخني گفت مرا سخت شكست             

  شايدبه زبان بي سخن پيدابود

 

يك داغ بس است بردل مادر زار               

  اومادروخواهري در اين دنيا بود

 

   اي مادر غمديده شدي پيروغمين

   اين خستگيش زبركت ماهابود  

 

   ماها چه طلب ز داغ آنها داريم

     برخوردمن وتوعالمي رسوا بود


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :